Junioren Jeugdbrandweer Zwijndrechtse Waard Landskampioen

Op 5 oktober heeft de Juniorenploeg van de Jeugdbrandweer Zwijndrechtse Waard deelgenomen
aan de Landskampioenschappen Jeugdbrandweer in Vinkeveen en daar de titel KAMPIOEN VAN
NEDERLAND behaald. Deze titel is niet zonder slag of stoot behaald en heeft voor zowel de leden als
de leiders van de ploeg een hoop zweet en tranen gekost. In januari is de ploeg begonnen met 3
“nieuwe” leden die weinig tot niets wisten van het brandweervak. Dit betekende dat de leiders een
ploeg gereed moesten stomen voor de wedstrijden die op verschillende data vanaf 30 maart
gehouden zou worden. 

Nadat de leiders de koppen bij elkaar hadden gestoken en een strategie was
uitgezet, is begonnen met een heftig trainingsprogramma. Een strakke discipline en goede
begeleiding is een van de ingrediënten geweest. Met het bekend worden van de eerste
wedstrijddatum, 27 april, werd van zowel de ploeg als de leiding het nodige gevraagd. Op 27 april zijn
we op weg gegaan naar Emmeloord waar is deelgenomen aan de kwalificatiewedstrijd. Na het spelen
van de wedstrijd en het zien van een na ons spelende ploeg had de leiding het gevoel dat we in ieder
geval niet als laatste zouden eindigen. Een 6e of 7e plaats zou een resultaat zijn waar we als leiding
zeer trots op zouden zijn. Tijdens de prijsuitreiking was de verrassing dan ook zeer groot toen gemeld
werd dat de ploeg als 3e geëindigd was met 767 punten en door ging naar de halve finale in
Denekamp. De datum voor deze wedstrijd, 22 juni, was al bekend en vergde dus veel inspanning van
de ploeg en leiders. Extra en ook zwaardere oefeningen werden op het programma gezet. Met in het
achterhoofd dat we met een “nieuwe” ploeg naar de halve finale zouden gaan zouden we al blij zijn
met een 7e of misschien 6e plaats. Natuurlijk wilden we bij de eerste 5 eindigen en doorgaan naar de
Landelijke Kampioenschappen, maar we moesten realistisch blijven. 22 juni kwam met snel dichterbij
en de spanning werd steeds groter. Helaas konden een van de jeugdleiders en de algemeen
hoofdjeugdleider niet mee. De wedstrijd werd gespeeld en er was een gevoel dat het misschien wel
eens zo kon zijn dat we het zouden gaan beleven. De prijsuitreiking was daar en de spanning liep op.
Wie er nu zenuwachtiger was, de ploeg of de leiders, is nog steeds een vraag. 1 ding weten we zeker,
er was een leider die het niet meer had. Na het begin van de prijsuitreiking werd de 11e plaats
bekend gemaakt en klonk het Zwwwww OLLE. Een zucht van verlichting klonk. Met het bekend
worden van de ploeg die als 6e geëindigd was ging het dak er af. De blik van de bevelvoerder, die
tijdens de prijsuitreiking altijd vooraan bij het podium staat, sprak boekdelen. Ongeloof dat het
gelukt was om door te dringen tot de Landskampioenschappen maakte zich deel van ons allen. Het
aftellen begon. Geen 5e plaats, geen 4e plaats. Een beker was nu zeker. Geen derde, maar tweede
met 859 punten!!!!! Wat een resultaat. Terug in Zwijndrecht even langs het restaurant waar de
ontbrekende leider en de algemeen hoofdjeugdleider met hun ploeg aan het eten waren. Ondanks
een SMS hadden zij geen idee van het behaalde resultaat. Op de kazerne werden we ingehaald. Alle
voertuigen stonden met zwaailicht en sirene buiten om ons te begroeten. Nu we wisten dat de
Landskampioenschappen gehaald waren stonden we voor de ultieme uitdaging: Zo hoog mogelijk
eindigen. Met elkaar sprekend waren we overeengekomen dat een 1e plaats mooi zou zijn, maar
waarschijnlijk niet haalbaar. Er is geen druk op de ploeg gelegd. Hen is altijd voorgehouden dat het
eindigen bij de 10 beste van Nederland al een geweldig resultaat is. De leiders hebben de koppen
weer bij elkaar gestoken en een oefenprogramma opgezet waarin alle aspecten langs zouden komen.
Een middelbrand scenario behoorde tot de mogelijkheden en dus werd de Aspirantenploeg gevraagd
hier aan mee te werken. Zij hebben hier natuurlijk positief op gereageerd en bij het maken van
“Middelbrand” kwam de bevelvoerder van de Aspiranten zich melden. Dit tot grote verbazing van de
Junioren bevelvoerder. Een inzet van een redvoertuig is ook niet uitgebleven. De blikken van de
ploeg, toen gevraagd werd om een ladderwagen en deze daadwerkelijk met zwaailicht en sirene
kwam, zijn niet te beschrijven. Met het gevoel te horen tot de 10 beste van Nederland hebben we
ons in de vroege ochtend van 5 oktober op de kazerne verzameld. “Spullen klaar maken en alles in de
bussen” was de kreet die je hoorde uit de mond van een van de leiders. Gehoorzaam deed de ploeg
wat werd gevraagd. Onverwachts bezoek viel ons ten deel toen onze Clustercommandant Frans
Hoeksema vergezeld door onze Operationeel Manager Erik den Hartog zich melden. Er werd ons een
hart onder de riem gestoken en de belofte gemaakt dat zij zouden komen kijken. Vol van spanning op
weg naar Vinkeveen. Na aankomst in Vinkeveen even een SMS naar de ouders van de bevelvoerder.
Dit omdat hij, vanwege zenuwen, niet wilde dat zij langs de kant stonden. Het adres van de
inzetplaats werd doorgegeven zodat ze toch konden komen kijken zonder dat hij het wist. Tijdens het
opstellen van de ploeg werden wij verrast door een cameraploeg van het Jeugdjournaal. Er werd
gevraagd of de bevelvoerder uitgerust mocht worden met een microfoon zodat men mee kon
luisteren met zijn commando’s. Hier hebben we, na toestemming van de wedstrijdleiding, natuurlijk
gehoor aan gegeven. We zouden die avond op TV komen. Geweldig, Landskampioenschappen spelen
en TV-ster worden. De dag kon al niet meer stuk. Als klap op de vuurpijl komt tijdens de inzet de
Minister van Justitie en Veiligheid, de heer Ivo Opstelten, ook nog eens kijken. Nu kan het helemaal
niet meer stuk. De inzet, brand in een kinderdagverblijf, wordt gespeeld. Het opbouwen van de
waterwinning verloopt snel, maar dan….. Een verrassing. De opgegeven brandkraan blijkt defect. De
pompbediener, toppieGerard (afgeleid van toppiejoppie), bedenkt zich geen moment en gaat op
zoek naar een alternatief. Deze word gevonden en al snel is er toch water op het verdeelstuk. De
aanwezige sleutelhoudster geeft aan dat ze boven aan het werk was en beneden gekomen vlammen
zag. Bij verder uitvragen blijkt er een konijn binnen te zitten. Een verkenning door de aanvalsploeg
leert al snel dat er brand is op de begane grond en een doorslag naar de eerste verdieping. Door de
goede buiten verkenning van de bevelvoerder, waarvoor hij een 10 scoorde, wordt direct gekozen
om de 2e straal via de andere ingang boven in te zetten. Het konijn wordt gered en overgedragen aan
de reeds gewaarschuwde dierenambulance. Nadat duidelijk is geworden dat er verder geen
verrassingen meer zijn wordt de brand afgeblust en geventileerd. De stralen worden opgeruimd en
na het commando inpakken gaat het allemaal in een razend tempo. De bevelvoerder draagt het pand
over aan de sleutelhoudster en haast zich naar de finish. Het fluitsignaal klinkt. Moe, bezweet maar
voldaan hijgt de ploeg na. De dame van het Jeugdjournaal wil nog wat dingen weten en interviewt
een aantal ploegleden. Ze is zeer verbaasd dat de kuif van 2 van de jongens nog steeds in model is na
het dragen van een helm. Rens reageert heel nuchter en zegt: “Ik denk dat het door de gel komt”. Nu
komt het wachten op het moment van de prijsuitreiking. Om deze tijd wat te verkorten gaan de
jongens naar een zwembad en aan het eind van de middag nog even bij de chinees wat eten. Tijdens
het eten zijn er een aantal die toch wat last krijgen van zenuwen en niet veel kunnen eten. Na het
eten op naar de brandweerkazerne van Vinkeveen waar de prijsuitreiking zal plaats vinden. Met het
idee dat een 5e plaats een geweldig resultaat zou zijn gaan we op weg. Een gejuich klinkt als de
wedstrijdleider Aad Buijs het podium beklimt. De nodige bedankjes klinken uit diverse monden en
de zenuwen bereiken hun toppunt als begonnen wordt met het oplezen van ploegen en de
resultaten. Zoals al gewoon is een van de leiders dermate zenuwachtig dat zijn handen niet meer stil
te houden zijn. Aangekomen bij plaats 5 klinkt het Zwwwolle. Een zucht is te horen. Geen 5e, maar
hopelijk ook geen 4e dan. Inderdaad geen 4e en ook geen 3e. De spanning stijgt ten top. De twee
bevelvoerders moeten op het podium komen staan. De Burgermeester geeft aan dat als hij bekend
maakt dat Zwijndrechtse Waard op de eerste plaats is geëindigd, ook bekend is wie nummer 2 is. Een
explosie van emoties bij de jeugd en leiders is het gevolg. We zijn LANDSKAMPIOEN. Wat een
resultaat. Eindigen op de eerste plaats met 1085 punten. We bellen diverse mensen en krijgen te
horen dat we te laat zijn. Twitter, Facebook en andere social media zijn ons al voor geweest. Bij
terugkomst in Zwijndrecht worden we begeleid door een aantal brandweervoertuigen en is er een
erehaag van water gemaakt door leden van het korps. Hieruit blijkt dat het gehele korps
Zwijndrechtse Waard zeer trots is op het resultaat dat deze aankomend brandweermannen behaald
hebben. Op de kazerne vieren we met de aanwezigen het resultaat. Verrassend is het als onverwacht
de Directeur Brandweer, Anton Slofstra, binnenstapt om de ploeg en de leiders te feliciteren met het
behaalde resultaat. We kunnen stellen dat dit een dag is die in het geschiedenisboek van de
brandweer Zwijndrechtse Waard zal worden bijgeschreven. De Kampioenschaal zal een mooie plaats
in de kazerne Zwijndrecht, de thuisbasis van de Jeugdbrandweer, krijgen. Nog vaak zullen we met
grote trots kijken naar deze schaal.
 
Tekst: Jeudbrandweer Zwijndrechtsewaard